Social Media

‘എന്റെ പൊന്നുമോൾ വേദനയില്ലാതെ മരിക്കാൻ പ്രാർഥിക്കണം..’; ഒരച്ഛൻ കരളുരുകി അഭ്യർഥിക്കുന്നു!

‘എന്റെ മകൾ വേദനയില്ലാതെ മരിക്കാൻ പ്രാർത്ഥിക്കണം…’- ഒരച്ഛൻ ഇത് പറയുമ്പോൾ അതെത്ര ഹൃദയവേദന നിറഞ്ഞതാണെന്ന് നമുക്ക് മനസ്സിലാക്കാം. ആഴത്തിലുള്ള സ്നേഹത്തിന്റെ പ്രതിഫലനം കൂടിയാണ് അത്. 13 വയസ്സുകാരിയായ ആ മകളുടെയും, അവളുടെ ജീവനുവേണ്ടി പ്രാർത്ഥനയോടെ കഴിയുന്ന മാതാപിതാക്കളുടെയും കഥ പുറംലോകമറിഞ്ഞത് സാമൂഹികപ്രവർത്തകയായ രേവതി രൂപേഷ് രേരുവിന്റെ ഫെയ്സ്ബുക് പോസ്റ്റിലൂടെയാണ്.

രേവതിയുടെ കുറിപ്പ് വായിക്കാം, ഒപ്പം നിങ്ങളാൽ കഴിയുന്ന സഹായം നൽകുകയും ചെയ്യാം;

ഹൃദയമുരുകി ജീവിക്കുന്ന ആ മനുഷ്യന്റെ അവസ്ഥ …… എന്താണ് ഞാൻ മറുപടി പറയേണ്ടിയിരുന്നത് ….. എന്തു പറഞ്ഞാണ് ഞാൻ ആശ്വസിപ്പിക്കേണ്ടത് …… 13 വയസ്സുകാരിയായ ആര്യയ്ക്ക് മജ്ജയിൽ ക്യാൻസറാണ് . എല്ലായിടത്തു നിന്നും മടക്കി. അവൾക്കെല്ലാമറിയാം ………

A+ ബ്ലഡ് അർജന്റായി വേണം രേരൂ …. fb യിൽ പോസ്റ്റിടാമോ എന്ന് സുഹൃത്തായ ശ്രീകാന്ത് ചോദിച്ചപ്പോൾ അതൊരു 13 വയസ്സുകാരി പെൺകുട്ടിയ്ക്കാണെന്ന് ഒരിയ്ക്കലും കരുതിയില്ല .ബ്ലഡ് കൊടുക്കാനായി ഉണ്ടായിരുന്ന 4 പേരിൽ രണ്ടു പേർ സ്ത്രീകളായിരുന്നു. ഒന്ന് എന്റെ ചേച്ചിയും ,ഒന്ന് എന്റെ fb ഫ്രണ്ടും . അവർ രണ്ടു പേർക്കും Hb കുറവായതുകൊണ്ട് ബ്ലഡ് കൊടുക്കാൻ സാധിച്ചില്ല . Hb കുറവാണെന്ന് മുന്നേ നിങ്ങൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നില്ലേ എന്ന് കുട്ടിയുടെ പിതാവ് നീരസത്തോടെ ചോദിച്ചപ്പോൾ ബ്ലഡ് കൊടുക്കാൻ ചേച്ചിയേയും കൊണ്ട് ചാടിത്തുള്ളി പോന്ന എന്റെ സകല സന്തോഷവും പോയി.

നാട്ടിലെ പ്രസാദേട്ടൻ പറഞ്ഞതനുരിച്ച് ഫുഡ് വിതരണം ചെയ്യാൻ വന്ന സഖാക്കളെ കണ്ടപ്പോൾ അവിടെ നിന്ന് രണ്ട് പേരും ,എന്റെ സുഹൃത്ത് രതീഷിനേയും വിളിച്ച് ബ്ലഡ് സംഘടിപ്പിച്ചു കൊടുത്ത് മടങ്ങുമ്പോൾ എന്താവശ്യമുണ്ടെങ്കിലും വിളിച്ചോളൂ എന്ന് പറഞ്ഞ് എന്റെ നമ്പർ അദ്ദേഹത്തിന് കൊടുത്തു പോന്നു…..

അങ്ങനെ ഒരു രാത്രിയിൽ പരിചയമില്ലാത്ത ഒരു നമ്പറിൽ നിന്നും ചേച്ചീ ,നാളെ മോൾക്ക് ബ്ലഡ് വേണ്ടി വരും എന്ന് പറഞ്ഞ് അദ്ദേഹം വീണ്ടും വിളിച്ചു …. അന്ന് അദ്ദേഹം കുറച്ചു നേരം സംസാരിച്ചു .മകളുടെ അസുഖം … ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥ …. അങ്ങനെയങ്ങനെ … ഞാൻ പറഞ്ഞു എല്ലാം ശരിയാകും … എത്രയെത്ര അത്ഭുതങ്ങൾ നടന്നിരിക്കുന്നു …. ഇല്ല ചേച്ചീ ഇനിയൊന്നും നടക്കാനില്ല …. എന്റെ മകൾ വേദനയില്ലാതെ മരിക്കണം എന്ന് മാത്രമാണ് ഞാനിപ്പോൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. കണ്ടു നിക്കാൻ വയ്യ ചേച്ചീ ….. മകളുടെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും സാധിപ്പിച്ചു കൊടുത്തോളാൻ ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു. അവൾക്ക് അത്ര വലിയ ആഗ്രഹങ്ങൾ ഒന്നുമില്ല .. ചിക്കൻ കഴിക്കണം ,മാങ്ങ കഴിക്കണം ഇതൊക്കെയാണ് പറയുന്നത് . പിന്നെ ലുലു മാളിൽ പോകണം എന്നു പറയുന്നുണ്ട് .അതിപ്പോൾ നടക്കും എന്ന് തോന്നുന്നില്ല … അവളുടെ അവസ്ഥയും പിന്നെ ഞങ്ങളുടെ അവസ്ഥയും … അങ്ങനെയാണ് ….

മോളെ ഡിസ്ചാർജ് ചെയ്ത് വീട്ടിൽ കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ എന്നെ വിളിക്കൂ … നമുക്ക് അവളെയും കൊണ്ട് ലുലു മാളിൽ പോകാം … എന്ത് ധൈര്യത്തിലാണ് ഇത് പറഞ്ഞത് എന്നറിയില്ല .എന്നെ വിശ്വസിച്ച് നില്ക്കുന്ന 29 പേർ അടങ്ങിയ ഞങ്ങളുണ്ട് കൂടെയിലെ മെമ്പേഴ്സിനെ വിശ്വസിച്ചാകാം …. ഗ്രൂപ്പിൽ പറഞ്ഞപ്പോൾ മെമ്പറായ അനൂജ് കുട്ടിയെ കൊണ്ടു പോകേണ്ട എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ചെയ്യാം എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ എന്തോ പറഞ്ഞിയിക്കാനാവാത്ത സന്തോഷമായിരുന്നു…. ഡിസ്ചാർജ് ആയ അന്ന് അദ്ദേഹം എന്നെ വിളിച്ചു .. അങ്ങനെ ലുലു മാളിൽ പോകേണ്ട ദിവസത്തിന്റെ തലേന്ന് ആ കുഞ്ഞ് വീണ്ടും ഹോസ്പിറ്റലിൽ ആയി …

അവൾക്കായി മാറ്റി വച്ച പൈസയും കൊണ്ട് ഞാനവളെ കാണാൻ ചെന്നു .. 13 വയസ്സുകാരിയെ കണ്ടാൽ 5 വയസ്സുകാരിയെ പോലെ .. തന്റെ സ്കൂൾ ബാഗും പുസ്തകങ്ങളും കെട്ടി പിടിച്ച് കിടക്കുകയായിരുന്നു അവൾ … എല്ലാ കുട്ടികളും സ്ക്കൂളിൽ പോകുന്ന അന്ന് അവൾ മാത്രം 2 വർഷമായി ആശുപത്രികളിൽ മാറി, മാറി കഴിയുകയാണ് …… എന്റെ മകളുടെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് എനിക്ക് എന്ത് ഉത്തരം പറയണം എന്നറിയാതെ നിന്നു പോകാറുണ്ട് ചേച്ചീ …എന്ന് ആ അമ്മ പറഞ്ഞപ്പോൾ …… ചിലയിടങ്ങളിൽ മൗനം പോലും സംഭാഷണമായേക്കും …. കണ്ണുകൾ പരസ്പരം സംസാരിച്ച നിമിഷങ്ങൾ ..

മക്കൾ കൺമുന്നിൽ വച്ച് ഉരുകിയുരുകി തീർന്നു പോകുന്ന അവസ്ഥ മാതാപിതാക്കളെ സംബന്ധിച്ച് ഭീകരമാണ്… കണ്ണീരു പോലും തീർന്നു പോയ ആ സ്ത്രീയോട് ഞാൻ എന്ത് മറുപടിയാണ് പറയേണ്ടത് …. ആദ്യമൊക്കെ ആ കുഞ്ഞ് പരിചയക്കുറവുമൂലം അകന്നു മാറി നിന്നെങ്കിലും പിന്നീട് ഞാനുമായി നല്ല അടുപ്പത്തിലായി …. എന്റെ വണ്ടിയുടെ ചാവിയിൽ കൊളുത്തിയിട്ട എന്റെ സുഹൃത്ത് ഗിഫ്റ്റായി തന്നിരുന്ന ബാഗ് പോലുള്ള ആ കീ ചെയിനിൽ അവൾ കൗതുക പൂർവ്വം നോക്കുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ അത് ഊരിമാറ്റി അവളെ ഏല്പിച്ചു പറഞ്ഞു …. മോളുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ എല്ലാം ഒരു കുഞ്ഞു പേപ്പറിലെഴുതി ഈ കുഞ്ഞു ബാഗിനകത്ത് ഇടണം …. എന്നിട്ട് ആന്റി വരുമ്പോൾ ആന്റിയ്ക്ക് തരണം…

ഇന്ന് ഞാൻ വീണ്ടും അവളെ കാണാൻ ചെന്നപ്പോൾ അതിലെ കുറിപ്പുകൾ എന്റെ കണ്ണു നനച്ചു …. ആ കുഞ്ഞിന് വീണ്ടും സ്ക്കൂളിൽ പോകണമെന്ന് …. എങ്ങനെ ഞാൻ സാധിപ്പിച്ചു കൊടുക്കും .. അവൾക്ക് വീട്ടിൽ പോയി കുറെ നാൾ ഇരിക്കണമെന്ന് ….. ഞാൻ എങ്ങനെ ……

ഞങ്ങൾ ആര്യമോളുടെ ഡോക്ടറെ കാണാൻ പോയിരുന്നു. അവിടെയുള്ള സീനിയർ ഡോക്ടർ അടക്കം മൂന്ന് ഡോക്ടർമാരോടു സംസാരിച്ചു. മോളുടെ രോഗം ഫൈനൽ സ്റ്റേജിലേക്കു കടന്നിരിക്കുന്നു എന്നാണ് അറിയാൻ കഴിഞ്ഞത്. അവർക്ക് ഫൈനൽ ഡിസിഷൻ പറയാൻ പറ്റില്ല എന്നും മോളെ കാണിച്ച ഡോക്ടറെ തന്നെ കാണാനുമാണ് അവർ നിർദ്ദേശിച്ചത്. മോളുടെ ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥ അനുസരിച്ച് അവർ തീരുമാനിക്കട്ടെ എന്നാണു പറഞ്ഞത്.

എന്താണ് തീരുമാനിക്കേണ്ടത് എന്നറിയാതെ ഞാനും ഗ്രൂപ്പിലെ മെമ്പറായ ജിജോയും പരസ്പരം കുറച്ചുനേരം നോക്കി നിന്നു. ഒരു കുഞ്ഞുജീവൻ ഞങ്ങളുടെ മുന്നിൽ… ആര്യയുടെ അമ്മയെ കണ്ട് കാര്യങ്ങൾ പറയാൻ പോയപ്പോൾ അവർക്ക് അമൃത ഹോസ്പിറ്റലിലെ നീരജ് സാറിനെ കാണിക്കാൻ ആഗ്രഹം ഉണ്ടെന്നു പറഞ്ഞു… മക്കൾക്കു വേണ്ടി അമ്മമാർ ഏതറ്റം വരെയും പോകുമല്ലോ… അതെ അവരുടെ പ്രതീക്ഷയിൽ ഞങ്ങളും പങ്കുചേരുന്നു… ഞങ്ങൾക്കു ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നതിന്റെ മാക്സിമം ഞങ്ങൾ ചെയ്യാം എന്നു പറഞ്ഞു തിരിച്ചുപോന്നു…

ജൂൺ 13ന് രാവിലെ 10നാണ് നീരജ് സാറിനെ കാണാനുള്ള ദിവസം ഫിക്സ് ചെയ്തിരിക്കുന്നത്… ഞങ്ങളുണ്ട് കൂടെ ചാരിറ്റി ഗ്രൂപ്പ് തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഞാനാദ്യം തിരുമാനമെടുത്തത് പുറമെ ഒരാളിൽ നിന്നു പോലും പൈസ വാങ്ങാതെ ഞങ്ങൾക്ക് ഉള്ള പൈസ കൊണ്ട് ചാരിറ്റി ചെയ്യണം എന്നതായിരുന്നു .അവൾക്കു വേണ്ടി ആദ്യമായി ആ തിരുമാനം ചിലപ്പോൾ മാറ്റേണ്ടി വരും ….

ചികിത്സ കൊണ്ട് രോഗം ഭേദമാകുമെങ്കിൽ ഞാൻ വരും നിങ്ങളുടെ മുന്നിലേക്ക് …..ഞാനിപ്പോൾ ദൈവത്തെ കാണുന്നത് നിങ്ങളോരോരുത്തരിലുമാണ് …. എന്റെ പ്രാർത്ഥനയും നിങ്ങളോടാണ് …. കൂടെയുണ്ടാകണം … ആര്യയ്ക്ക് സഹായം നൽകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ വിളിക്കുക : +91 8848464563